13 definiții pentru bitang (adj.)

Explicative DEX

BITANG, -Ă, bitangi, -ge, s. m. și f. (Reg.; adesea adjectival) Copil nelegitim; bastard. – Din magh. bitang.

BITANG, -Ă, bitangi, -ge, s. m. și f. (Reg.; adesea adjectival) Copil nelegitim; bastard. – Din magh. bitang.

bitang, ~ă [At: LB / V: -an, -anc, -gău, -tong / Pl: ~ngi, -nge / E: mg bitang] (Trs; mgm) 1 a Străin. 2 sm Vagabond Cf ștrengar. 3-4 smf, a Bastard.

BITANG, BITONG, BITANC adj. sm. Trans. 1 Bastard, copil din flori 2 Vită bitangă, vită fără stăpîn, răzleață [ung. bitang].

bitáng, -ă adj. s. (ung. bitang). Trans. Străin (Vechĭ). Vagabond, ștrengar. Bastard (cp. cu picĭ). – și bitong, -oangă, și bitan, -ncă. V. fochĭ.

bitanc, ~ă a vz bitang

bitong, ~ă a vz bitang

bitóng V. bitang.

Sinonime

BITANG adj. v. natural, nelegitim.

BITANG adj., s. v. bastard.

bitang adj. v. NATURAL. NELEGITIM.

bitang adj., s. v. BASTARD.

Arhaisme și regionalisme

bitang, bitangă, bitangi, bitange, adj. (reg.) 1. străin. 2. vagabond, ștrengar. 3. bastard; copil nelegitim.

bitang, bitangi, (bditang, bitan), adj., s.m. (reg.) 1. Străin: „Că o bditangă de om o dinit în sat…” (Papahagi, 1925: 304). 2. Vagabond. 3. Bandit, șmecher, lotru. 4. Copil din flori, bastard: „Să nu-ș deie fetele / După tăți bdităngile” (Țiplea, 1906: 455). 5. Ștrengar. – Din magh. bitang „bastard; vagabond” (Scriban, DER, MDA).

Intrare: bitang (adj.)
bitang2 (adj.) adjectiv
adjectiv (A11)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bitang
  • bitangul
  • bitangu‑
  • bitangă
  • bitanga
plural
  • bitangi
  • bitangii
  • bitange
  • bitangele
genitiv-dativ singular
  • bitang
  • bitangului
  • bitange
  • bitangei
plural
  • bitangi
  • bitangilor
  • bitange
  • bitangelor
vocativ singular
plural
bitanc adjectiv
adjectiv (A10)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bitanc
  • bitancul
  • bitancă
  • bitanca
plural
  • bitanci
  • bitancii
  • bitance
  • bitancele
genitiv-dativ singular
  • bitanc
  • bitancului
  • bitance
  • bitancei
plural
  • bitanci
  • bitancilor
  • bitance
  • bitancelor
vocativ singular
plural
bitong adjectiv
adjectiv (A11)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bitong
  • bitongul
  • bitongă
  • bitonga
plural
  • bitongi
  • bitongii
  • bitonge
  • bitongele
genitiv-dativ singular
  • bitong
  • bitongului
  • bitonge
  • bitongei
plural
  • bitongi
  • bitongilor
  • bitonge
  • bitongelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

bitang, bitangăadjectiv

regional maghiarism
etimologie:

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.