4 definiții pentru mustuit

Explicative DEX

mustuit1 sn [At: DAMÉ, T 42 / Pl: ~uri / E: mustui] Mustuire.

mustuit2, ~ă a [At: ȘEZ. IX, 152 / Pl: ~iți, ~e / E: mustui] 1 (Reg; d. fructe zemoase) Zdrobit. 2 (Fig; d. oameni) Vlăguit.

Tezaur

MUSTUIT1 s, n. Mustuire. Cf. DAMÉ, T.2 42, H XI 436, 516, XII 136. – V. mustui.

MUSTUIT2, -Ă adj. (Regional; despre fructe zemoase) Zdrobit, stors, terciuit, mustit2 (1). Cf. ȘEZ. IX, 152. ♦ F i g. (Despre oameni) Vlăguit, muncit (de alții). Cf. ȘEZ. IX, 152. – Pl.: mustuiți, -le. – V. mustui.

Intrare: mustuit
mustuit participiu
participiu (PT2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • mustuit
  • mustuitul
  • mustuitu‑
  • mustui
  • mustuita
plural
  • mustuiți
  • mustuiții
  • mustuite
  • mustuitele
genitiv-dativ singular
  • mustuit
  • mustuitului
  • mustuite
  • mustuitei
plural
  • mustuiți
  • mustuiților
  • mustuite
  • mustuitelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)