4 definiții pentru mustuit
Explicative DEX
mustuit1 sn [At: DAMÉ, T 42 / Pl: ~uri / E: mustui] Mustuire.
mustuit2, ~ă a [At: ȘEZ. IX, 152 / Pl: ~iți, ~e / E: mustui] 1 (Reg; d. fructe zemoase) Zdrobit. 2 (Fig; d. oameni) Vlăguit.
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Tezaur
MUSTUIT1 s, n. Mustuire. Cf. DAMÉ, T.2 42, H XI 436, 516, XII 136. – V. mustui.
- sursa: DLR (1913-2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
MUSTUIT2, -Ă adj. (Regional; despre fructe zemoase) Zdrobit, stors, terciuit, mustit2 (1). Cf. ȘEZ. IX, 152. ♦ F i g. (Despre oameni) Vlăguit, muncit (de alții). Cf. ȘEZ. IX, 152. – Pl.: mustuiți, -le. – V. mustui.
- sursa: DLR (1913-2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: mustuit
mustuit participiu
| participiu (PT2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)